56 
De berekening van tijd en breedte uit de hoogten van 
twee sterren, deed ik op deze wijze, zie o. a. Littrow, 
Vorlesungen über Astronomie, 1 221. In de eerste plaats 
combineerde ik de waarnemingen paarsgewijs, hetgeen 
zonder de naauwkeurigheid te schaden kon gedaan worden. 
Daar de waarnemingen afwisselend in twee verschillende 
standen van het instrument gedaan werden, zoo was uit 
elk paar de indexfout geëlimineerd. Voorts werd uit elk 
aldus verkregen midden met eene aangenomene poolshoogte 
de correctie der chronometers berekend, benevens de diffe- 
rentiaal-coëfficiënt 
ae det dd 
dep Tule <66 sin t igt 
die den invoed van ééne secunde verandering in breedte 
op #, d. i, de correctie der chronometers aanduidt. Wan- 
neer nu de beide sterren zich in op elkander volgende 
kwadranten van den hemel bevonden, dan waren de teekens 
der beide coëfficiënten ook verschillend en nu volgde door 
gelijkstelling der beide verkregene correctiën der chrono- 
meters onmiddellijk de waarde van 7» en dus ook dz. 
Als een voorbeeld strekken de waarnemingen op Poeloe 
Doewa den 5 October 1864 genomen. Een paar waarne- 
mingen op Antares gaf met eene aangenomene breedte 
== 0480” zuid voor de correctie des uurwerks: 
v =—1lu5m20s,61 +4 05,0373 de. 
En twee paar van « Ophiuchi: 
de — J- lu5m25s,065 — 0s,0219 vw, 
waaruit: 
dgn en 
050592 
en 
xt — lu5m23s,43. 
De resulterende breedte was dus 0°49’15”,2. Een zestal 
waarnemingen zeer nabij den meridiaan op 2 Cygni gaven 
0°49'14”,5, dus een verschil van 0,9 met het vorige 
getal. Op dezelfde wijze vond ik: 
op Masonie . … . .,… » … een, verschil vann 
pC PS MAD AT den p 5 Dh 
