78 
zal besproken worden. Junghuhn noemt in zijn werk de 
plaats Batoe-Toetoel d. i. gestippelde of gevlekte steen, 
hoewel de kleur van het gesteente geheel gelijkvormig 
zwart is. De eigenlijke naam er van is Batoe-Dodol, van 
batoe, steen, en dodol, eene zoete, donkerzwarte, geleiachtige 
stof, die, in dobbelsteenen gesneden, op de markten als 
suikergoed wordt verkocht, — en aan deze geleiachtige 
dobbelsteenen heeft de gekloofde bazalt den javaan herin- 
nerd; — ten minste mij werd op de plaats zelve het woord 
dodol zoo uitgelegd. 
Zoo ver als de zee met haren golfslag het gekloofde 
gesteente bespoelt, heeft zich in de scheuren en kloven 
kalk afgezet en hetzelfde is ook het geval op andere plaat- 
sen, waar de rots 13 tot 16 el hoog is, en die de zee zelfs 
bij de sterkste stormen niet meer bereiken kan. Dikwijls 
vindt men daar eene ware breccie, doordien scherphoe- 
kige bazaltstukken door een kalkcement zijn verbonden, 
terwijl ook de daar in zee vallende beek zulke stukken 
van hooger op gelegen plaatsen mede voert. Niet alleen 
in de scheuren en kloven heeft zich hier en daar kalk 
afgezet, maar eene kalklaag van 6 tot 9 el dik is daar 
aanwezig, die deels tegen den lavastroom aan ligt en hem 
deels bedekt. De kalksteen komt hier zoo menigvuldig 
voor, dat er in geen geringe hoeveelheid kalk gegraven 
en in een oven tot metselkalk gebrand wordt. De kalk- 
steen is broos, geelachtig-wit van kleur, vervuld met 
Madreporen en Astraeen en eenige weinige, niet te bestem- 
men schelpen. Hij bevat vele holen, die aan talrijke vleer- 
muizen tot verblijfplaats strekken. Het is niet twijfel- 
achtig, dat wij hier met een koraalrif te doen hebben, — 
en voor zoo ver met behulp van de medegebragte monsters 
konde nagegaan worden, schijnen de koralen niet te ver- 
schillen van die, welke aldaar nog tegenwoordig in de zee 
leven. Het kalkrif zelf is nergens door bazalt of eenig 
ander vulkanisch gesteente doorbroken of daarmede bedekt, 
maar het ligt overal regelmatig op den lavastroom, eene 
