91 
zijn meer bolvormige inzakkingen, dan dat zij, even als bij 
andere vulkanen, de eenige werkende plaats uitmaken. 
De nieuwe krater aan den noord-westkant, drie- à vier- 
honderd voeten beneden den top, zal langzamerhand dien 
top ondermijnen, zoodat hij alsdan in den krater zal neer- 
zakken en welligt gedeeltelijk langs de helling afrollen: 
geeft dit echter aanleiding tot verstopping der onderaardsche 
kanalen dan is eene heviger eruptie te wachten. 
De door Reinwardt gedane hoogte-meting was door-het 
slechte weder minder naauwkeurig. Aan den rand van 
den ouden krater verkreeg hij een stand van 715. Daar 
echter deze rand zeer hellend is, zoo kan men hier moei- 
jelijk tot gelijke uitkomsten geraken. Op den top verkreeg 
ik 707,8 mm. en aan zee 762, gevende bij eene tempera- 
tuur van 27.20 en 22.20, eene hoogte van 2028 rhijnl. voe- 
ten en op de plaats, waar ik den kraterrand gemeten heb, 
1902 Rhijnl. voeten. 
De meting van den top komt dus goed overeen met die 
van VerHuell (zie Mullers reizen pag. 47). Neemt men 
nu in aanmerking dat VerHuell den top op 100 meters 
boven den rand stelt, dan moet dat punt liggen op 1710 
voeten en dus 200 voeten lager dan de plek alwaar ik 
mijne meting deed. Dit is zeer goed mogelijk, want in 
de reize van Reinwardt, uitgegeven door het Kon, Inst, pag. 
415, ziet men in de noot dat niet de kraterrand , maar het 
kratervlak zich omstreeks driehonderd voet beneden den top 
bevindt. Nu is de bodem van den krater thans wel niet 
meer zoo diep, doch men kan zien dat er veel van den 
wand in is neergestort, waardoor hij ondieper is geworden. 
Voorts schijnt er eene schrijffout of vergissing bij Rein- 
wardt te bestaan, want de hoogte, volgens zijne meting, 
geeft, na berekening, niet 1651 maar 1702 rhijnl. voeten. 
Eindelijk staat nog in de noot dat Reinwardt spreekt 
van den top, terwijl hij tevens zegt dat bij den top niet 
bereikt heeft. Hij heeft bedoeld den top in algemeenen 
zin. Deze top is zoo klein dat men hem in weinig tijds 
