95 
_ punt zoude in de nabijheid van het kleine eilandje Melano 
vallen, en aldaar ziet men niets van het Bandasche ge- 
bergte meer, dewijl het voor dien afstand te laag is. 
Blberel de berg zeer moeijelijk te helanen is door 
de menigte losse steenen en zand, zoo is hij echter zoo 
laag dat binnen de zes uren de togt uit en thuis is afge- 
loopen, en dit noopt mij het beoek aan alle efen 
van natuurkunde aanteraden. Alleen zij men voorzigtig 
en zorge vooral niet alléén vooruit te gaan, dewijl de af- 
vallende steenen op het laatst zulk eene snelheid krijgen, dat 
de achterblijvende personen daardoor ligtelijk verpletterd 
kunnen worden. 
BANDA, September 1865. 
5. DE MERAPIE IN 1864. 
Toen ik in Junij 1865 in de residentie Djokjokarta kwam, 
had kort daarna eene uitbarsting van den Merapie plaats, 
die verscheidene weken geduurd heeft. Daar ik dezen berg 
reeds 25 jaren geleden beklommen had en dus de veran- 
deringen, sedert ontstaan, eenigzins zou kunnen nagaan, 
besloot ik, zoodra de berg tot rust was gekomen, hiertoe 
over te gaan. 
Het regenachtige weder gedurende den’ geheelen zooge- 
noemde droogen mousson helene zulks, tot dat ik einde- 
lijk, op den 26°? Mei 1864, hiertoe kon overgaan, zijnde 
dit juist de datum waarop ik den Merapie in 1859 beklom- 
men had van uit Selo. 
De heer Baud, geographisch ingenieur, maakte den togt 
mede. 
Wij begaven ons den vorigen dag per as naar Bedojo, 
gelegen op omstreeks 1000 voeten rhijnl. boven de zee, en 
verder te paard naar Ngranka op 2200 á 2500 voeten, en 
ten oosten van den Plawangan gelegen. Van Ngranka uit 
begon de togt reeds te voet; wel is waar was de helling 
