nog niet zoo steil dat men die niet te paard zoude kannen 
begaan, maar de paden waren daartoe niet geschikt. 
Het terrein is hier nog al boschrijk, met diep ingesneden 
ravijnen. Hier en daar komen plekken van lava aan den 
dag, die door den platten, gekerfden vorm, een duidelijk on: 
derscheid daarstelt met den meer in den vorm van scherpe, 
hoekige steenen voorkomenden trachiet. Augiet is hier over= 
al tot zelfs in groote klompen aanwezig, even als dat bij vele 
andere vulkanen op Java voorkomt. 
Nadat wij een uur voortgegaan waren kwamen wij aam- 
een loodregten bergrug, zoosmal, dat de weg geen twee 
voeten breed was; eene afstorting had hiervan nog de helft 
afgenomen. Wij kwamen er behouden over en bereikten 
eindelijk eene drooge rivierbedding die onzen weg zoude 
uitmaken. Deze volgden wij naar gissing 1500 voeten 
stijgende. Het klauteren van den eenen steen op den 
anderen was zeer vermoeijend, zoodat de frissche koelte, 
die langzamerhand toenam, ons zeer te pas kwam. Op 
eene hoogte van ruim 5000 voeten werd die bedding ver: 
laten, terwijl de bosschen ook allengskens verminderden 
en plaats maakten voor alang-alang en vooral voor de 
mlandingan, die hier bĳna alleen groeit. Op 6000 voet 
hield de vegetatie op. Een enkele plek die wat vooruit 
steekt, heeft dan ook den naam van mlandingan-doedo 
(weduwenaar). 
Men heeft nu een geheel kalen kegel voor zich, met ravij- 
nen, spleten en afgerold gesteente, waardoor het beklimmen 
uiterst moeijelijk gemaakt wordt, daar hij bovendien eene hel- 
ling heeft van 57 á 40 graden. Nog 1000 voeten hooger werden — 
reeds enkele famarolen bespeurd, die eert zwavelachtigen reuk 
hadden, hoewel zij voornamelijk uit waterdamp bestonden. 
Dit bemerkt men onder anderen door een weder-beginnen van 
plantengroei. De waterdamp op de rots rondom de kleine 
openingen kondenserende, geeft daardoor gelegenheid aam 
zeer kleine plantjes, waarvan de zaden door den wind zijn 
aangevoerd, om zich te ontwikkelen. Rondom iedere ope- 
