114 
zelfde is als de thans aldaar nog menigvuldig voorkomen- 
de djamboe-biedjie (Psidium guajava) hetgeen , zoo voegt v. M. 
er bij, uit den naam (kajoe-djamboe) reeds op te maken 
was. Wij blijven dus in het onzekere óp welken grond v. 
M. tot dit besluit komt; de inlandsche naam toch is een 
te zwak argument om hem als bewijsgrond aantenemen. 
Wel zijn er verscheidene planten die over geheel Java den- 
zelfden naam dragen, doch aangezien het onderzoek van 
kienhout eene niet zoo gemakkelijke zaak is, en dit alleen, 
volgens het oordeel van dr. Brants, die zich met het onder- 
zoek van het kienhout uit de Nederlandsche veenen heeft 
bezig gehouden, mikroskopisch met zekerheid is te bestem- 
men, zoo zoude het meer een toeval zijn zoo de inlanders 
het in dit geval geraden hadden. — Uit deze overweging 
kwam het mij belangrijk genoeg voor een mikroskopisch 
onderzoek in te stellen en toen bleek het mij duidelijk 
dat het kajoe-djamboe geeu Psidium guajava is. 
De bestemming der houtsoorten uit het veen, die door 
de régering aan de K. N. V. waren gezonden, hoe belang- 
rijk ook, is een al te lastig en tijdroovend werk dan dat 
ik hieraan zoude kunnen denken: alleen de houtsoorten. 
die men meende te herkennen heb ik kunnen vergelijken 
en. hieruit gevonden, dat noch het kajoe-listrie, noch het 
kajoe-walangkadak, djatiehout is, en dat evenmin het ka- 
joe-dempoel. tot de Goniferen kan behooren. _- 
