116 
in ‘t begin onder verspreiding van witte dampen, tot asch. 
Wanneer zij begint kool af te scheiden, worden zwa. 
veligzure dampen ontwikkeld, die lakmoespapier sterk rood 
kleuren. De verkregen asch is wit, rosé-achtig gekleurd, 
reukeloos en gedeeltelijk tot klompjes gesmolten. De asch 
reageert noch zuur, noch alkalisch en wordt, zonder ont- 
wikkeling van koolzuurgas, door gekoncentreerd chloor- 
waterstofzuur geel gekleurd. p 
Volgens het kwalitatief onderzoek bevat de asch de 
volgende bestanddeelen: phosphorzuur, zwavelzuur, chloor, 
kiezelzuur, potassa, soda, kalkaarde, bitteraarde, ijzeroxyde 
en zand met een weinig kool. 
Uit dat onderzoek is voorts gebleken, dat er meer phos- 
phorzuur in de asch aanwezig is, dan aan het ijzeroxyde 
gebonden is. 
Bij 100° GC. gedroogd, verliest de meststof bijna haar 
geheel watergehalte; bij 125” GC. en onder een droogen 
luchtstroom wordt zij absoluut droog; geschiedt deze be- 
werking in eene U vormige buis, dan ziet men boven de 
drooge stof, in de rigting van den luchtstroom, een wit 
aanslag van ammonia-zouten zich afzetten. 
In water is de meststof gedeeltelijk oplosbaar; de op- 
lossing is bruinachtig gekleurd en reageert zuur; gedurende 
hare verdamping scheidt zich humusachtige stof af, die 
na verdamping tot droog toe en behandelen met water 
door filtreren af te scheiden is. Het filtraat, tot droog toe 
uitgedampt, stelt grootendeels een bruinachtig gekleurd 
kristallijn zout daar, bestaande uit ammonia-zouten, chloor- 
ammonium, salpeterzure zouten, gips, chloornatrium, hu- 
musachtige stof, extraktief- en kleurstof. 
Het bruinachtig gekleurde, kristallijne overblijfsel, tot asch 
gebrand, geeft in den beginne eene ontwikkeling van witte 
dampen, en later, wanneer de verhitte massa begint kool af 
te scheiden, zwaveligzure dampen, die lakmoespapier 
sterk rood kleuren; de asch is wit van kleur, gedeeltelijk 
gesmolten en toont onzijdige reaktie. 
