140 
nemingen geschiedt de verandering van het winter- in het 
zomerkleed op de navolgende wijze. 
Het eenvoudig bruine winterkleed van het mannetje 
gelijkt volkomen op datgene, wat de wijfjes hun geheele 
leven door dragen; bij beide geslachten zijn de vlaggen 
der twee middelste staartpennen de helft smaller dan 
die der overigen en hebben de zij- en onderste staartdek- 
veêren losse vlaggen met iĳl-staande takjes. Is het tijdstip 
van de verwisseling gekomen, zoo verschijnen het eerst de 
fluweelachtige veêren om den grond des snavels, gelijk- 
tijdig met enkele goudgroene schubveêrtjes op de donker- 
bruine keel. Terwijl nu het goudgroene keelschild zich 
van lieverlede ontwikkelt, kleurt zich de schedel, van af 
het voorhoofd, licht-geel en verlengen zich de beide middelste 
staartpennen, waarvan de El tevens aan het vrije 
einde smaller worden en eindelijk geheel afgestooten worden, 
met uitzondering van een klein, meer of minder breed 
gedeelte aan de punt. Terwijl dit plaats heeft, ontwikkelt 
zich gelijktijdig de licht-gele kleur, die in den beginne, 
vooral op den boven-hals, nog sterk met bruin gewolkt is, 
tot volle zuiverheid. Eindelijk komen de vederbos- 
sen uit en verkrijgen de als het ware nu in dunne 
draden veranderde beide middelste staartpennen, waar- 
van slechts nog eenige haartjes aan de punt zijn blij- 
ven staan, hare volle lengte. De nummers 1058, 416, 
295, 461, 879, 456, 1056, 1051 en 1055 op den kata- 
logus mijner verzameling geven in opvolgende reeks eene 
duidelijke voorstelling dezer verandering van het winter- 
(No. 414) in het shae (No. 1049). 
Bij Paradisea Papuana heeft de verandering van het 
winter- in het zomerkleed op gelijke wijze oldake In mijne 
„Bijdrage tot de ornithologische fauna van Nieuw-Guinea” 
(Natuurkundig tijdschrift voor Nederlandsch-Indie deel 25, 
pag. 242) heb ik des tijds, minder goed ingelicht, daarvan 
eene niet geheel juiste voorstelling gegeven. Welligt kom 
ik later daarop terug. 
