162 
schappen toch draagt veel, ja het meeste bij om het welzijn 
van het menschdom te bevorderen. 
Dat de beoefening der natuurkundige wetenschappen in 
Indie nog veel te wenschen overlaat, heeft nog onlangs 
geleden de armoedige wijze bewezen, waarop het delfstof- 
fenrijk op de nijverheids-tentoonstelling vertegenwoordigd 
is geweest. Behalve eene met zorg bijeengebragte verza- 
meling van gesteenten van Djokjokarta, eenige monsters van 
petroleum en andere reeds bekende steen- en ertssoorten , was k 
er slechts eene ertssoort en een mineraal, waarvan de nadere 
kennis niet van belang ontbloot zijn. Beide stoffen wor- 
den scheikurdig onderzocht, van welk onderzoek de- uit- 
komsten later worden medegedeeld. De ertssoort behoort 
tot de zinkertsen, is afkomstig van Galoe, residentie Gheri- 
bon en is door een inlander gevonden. Het voorkomen 
van dezen zinkerts in Indie is nieuw, daar zinkertsen is 
deze gewesten nog niet gevonden waren en een nader on- 
derzoek naar zijn voorkomen is zeker zeer wenschelijk. 
De dierlijke- en plantaardige zelfstandigheden, grondstoffen 
voor nijverheid, waren iets beter vertegenwoordigd, doch 
niet zoo, als men had kunnen verwachten, indien de 
beoefening der natuurkundige wetenschappen meer alge- 
meen ware. 
Door de vereeniging waren, ten behoeve dezer tentoon- 
stelling, drie medailles uitgeloofd: — eene gouden voor de 
beste verzameling van Indische versteeningen, eene zil- 
veren voor eene verzameling van metalen en metaalver- 
bindingen, bereid uit in Indie voorkomende ertssoorten 
en eene bronzen voor de beste, uit indische grondstoffen 
bereide cementsoort. Slechts de zilveren medaille konde 
worden uitgereikt: de verlangde voorwerpen ter bekroo- 
ning met de gouden en koperen medailles waren niet 
ontvangen en aan beide medailles is dien ten gevolge eene 
andere bestemming gegeven. De vereeniging heeft door 
het “uitlooven van deze medailles hare leden in de gelegen- 
