174 
Vergroot men evenzoo de oppervlakte van een cilindrisch _ 
glas, dan verkrijgt men een cilinder. 
Stel u voor een vierkant stukje glas, dat in een hollen 
cilinder wordt afgeslepen door het glas steeds in de lengte 
vau den cilinder op en néer te bewegen en gij hebt een 
bol cilindrisch glas. Dit kan nu aan eene zijde plat, aan 
de andere bol of aan twee zijden bol zijn. 
Wordt zulk een vierkant glaasje over de buitenvlakte 
van een cilinder gewreven en dus uitgehold, dan heeft 
men een hol cilindrisch glas. 
Nog kan men zulk een stukje glas aan de eene zijde 
bol, aan de andere hol maken, terwijl of de twee cilin- 
ders, waarover het geslepen wordt, aan elkâar evenwijdig 
zijn, of loodregt op elkâar staan. 
Ten slotte kan het glas aan de eene zijde als een bol, 
aan de andere als een cilinder geslepen zijn; en dat al- 
weder aan beide zijden hol of bol, of aan de eene zijde 
hol en de andere bol. 
Wanneer ik nu nog aanmerk, dat de middenlijnen van 
de cilinders en bollen, die tot slijping dienen, van ver- 
schillende grootte kunnen zijn, zal men zich een denk- 
beeld kunnen maken van de groote menigte vormen van 
glazen, welke op deze wijze ontstaan, die allen hunne ei- 
gene namen dragen en vrij eenvoudig door formules wor- 
den uitgedrukt. k | 
Deze cilindrische glazen zelve zijn niet nieuw; de zoo- 
genaamde horologiemakersloupen zijn cilindrisch gesle- 
pen; — maar het bestuderen van hunne werking en de 
toepassing voor brillen is bijna geheel van den laatsten tijd. 
Hoe werken die cilindrische glazen ten opzigte van het 
licht? 
Nemen wij als voorbeeld een bol cilindrisch glas; dan 
zullen, als de as van den cilinder loodregt staat, alle stra- 
len die in het vlak der loodregte as op het glas vallen 
bijna regt doorgaan en niet gebroken worden, terwijl zij, 
die in het vlak der horizontale as er op komen, naar el- 
ern 
