194 
Ld 
al door een aanzienlijke hoeveelheid planten, uit Gonda- 
minea- en Succirubra-zaden opgekweekt. 
De Calisaja, die de Engelschen van Java ontvingen, 
hebben zij niet met dezelfde gunstige resultaten kunnen 
vermenigvuldigen en opmerkelijk is het gering aantal’ 
exemplaren dat zij van deze beste soort nog bezitten. 
Meermalen dan ook, kwam een aanzoek om hun zaden 
van deze soort toe te zenden. 
De bekwame leider der kina-kultuur in de Neilgherries, 
Me. Ivor, zegt in zijn rapport over 1864 en 1865, sub $ 22: 
»This species (Calisaya) although valuable for the produc- 
„tion of quinine, does not promise to be a profitable plant 
„under cultivation, in consequence of the thinness of its 
„bark and slow growth; a few plants, unintentionally pla- 
„ced out at a much higher elevation. than formerly (7500 
»feet) here assumed a more robust habit than those plan- 
»ted at a lower altitude.” 
Hoe het zij, de Britsch-Indische kweekhuizen behouden 
de onwaardeerbare eigenschappen, dat zij niet alleen het 
bewortelen der stekken bespoedigen, — doch wat meer is, 
de vorming van nieuwe, krachtige stekken aan hunne zoo- 
genaamde en daarvoor gereserveerde »stock plants ” bevor- 
deren, zoodat zij ook den gereeden aanplant, door voort- 
durend besnoeijen, niet behoeven te schaden. 
Zien wij wat hieromtrent de superintendent van den 
botanischen tuin te Calcutta, dr. Anderson, belast met de 
kina-kultuur in Bengalen, in S$ 5 van zijn rapport over de 
maand September 1865 zegt. 
„In an earlier report, I stated that the stock vlas for 
„propagation, were planted in open air beds, where the 
„plants, without any protection, were completely exposed 
„to the air. The rate of growth of these plants, conti- 
„nually deprived, as they must be of allthe young shoots 
„for cuttings, was found to be so slow that the propaga- 
„tion, as soon as the rain ceased, would be nearly arres- 
sted. The cuttings from these open-air plants were also 
