255 
Opmerkelijk mag het genoemd worden, dat op den dag, 
vóór dat de Merapie begon te werken, de laatste aardbe- 
ving in de vlakte van Ambarawa is gevoeld. 
Den 50sten Oktober werd uit Kadoe geschreven: Er 
schijnt thans weder eene min of meer sterke uitbarsting 
van den Merapie op handen te zijn, in zooverre men dit 
ten minste zoude kunuen gissen uit de in de laatste dagen 
hier waargenomen verschijnselen. 
Het was op den 2ásten Oktober jl, dat zich hier voor 
het eerst het verwijderd gebrul van den berg deed hooren. 
Wij vernamen van een inlandsch hoofd, dat zich naar den 
top begeven had, dat er steenen, uit den krater, langs de 
helling van den top naar beneden vielen, zooals men dat 
duidelijk konde waarnemen van de plaats waar hij geweest 
was. 
Wij besloten ook daarheen te gaan om er ons van te 
overtuigen en vooral uit nieuwsgierigheid en om een schoon 
natuurtooneel te genieten. 
Wij begaven ons dan den 28sten op weg en bragten een 
nacht te Gemar-Sabrang door, waar wij nog ongeveer zes 
palen van de hoogste plaats, die men te paard kan berei- 
ken, verwijderd waren. Hier deed zich gedurende den ge- 
heelen nacht een aanhoudend gebulder hooren, als van eene 
hevig kokende lava-zee, waar tusschen, nu en dan, luide 
slagen het uit den krater naar beneden storten van steen- 
massa's aankondigden. 
Den volgenden morgen begaven wij ons tijdig op weg 
om de ongeveer zes palen lang, steil-klimmende hellingen 
af te leggen. Het smalle pad liep door het bosch van den 
Merapie en moest, hier en daar, door voor ons uitloopende 
koelies gebaand worden. 
Omstreeks negen uur bevonden wij ons tegenover den 
kalen top den bergs, daarvan door een diep ravijn geschei- 
den. De plek waar wij stonden, zal 5000 voet hoog ge- 
weest zijn. Regts van ons bevond zich een diep, bijna lood- 
regt afdalend ravijn, het uitzigt hebbende op eene enorm 
