269 
maandag Legi, den 15° Roewa, des jaars Alip 1752 (12 Fe- 
bruarij 1797). 
Op dingsdag Wagè, den 4" Djoemadilaki, des jaars Dji- 
mawal 1725 (15 November 1798) is deze steen overgebragt 
onder een lo-boom, op het erf voor ’s vorsten gebouw Paso- 
wan Pamagangan, en op donderdag Kliwon, den 12 Redjip 
des jaars Djimawal 1755 (25 September 1806) tot voor de 
deur van ’s vorsten gebouw Panepen. 
Later is die steen, op verlangen van wijlen Z. H. den 
Soesoehoenan Pakoe-Boewana VIIl, overgebragt naar de 
smederij van den kraton. 
Verder verklaart de radhen toeminggoeng Wirja-Dining- 
rat, van wijlen radhen Asma Wignja-Dipoera gehoord te 
hebben, dat, volgens mondelinge overleveringen, de bewo- 
ners van Prambanan en omliggende dessa’s, eens een licht- 
straal uit de lucht naar beneden hebben zien strijken, ge- 
volgd door een donderend geluid, waarop zij, naar de oor- 
zaak daarvan zoekende, den eerstgenoemden metecoorsteen 
hebben gevonden; dat zij toen dit voorval aan hunne be- 
kels hebben bekend gemaakt, die het weder san anderen 
verteld hebben en het zoo doende van mond tot mond is 
overgegaan, tot het eindelijk ter oore van wijlen Z. H. den 
Soesoehoenan Pakoe Boewana III is gekomen. 
Of deze overlevering ook op den nog aanwezigen me- 
teoorsteen betrekking heeft, is niet bekend.” 
Dat de beide meteoren te gelijk gevallen zijn is niet on- 
waarschijnlijk, daar meer voorbeelden van gelijktijdig val- 
len bestaan. 
De meteoriet draagt bij de Javanen den naam van ba- 
toe-pamor: steen van metaal voor wapens. 
Om deze er uit te vervaardigen, zijn door den tegen- 
woordigen Soesoehoenan en zijne voorgangers reeds ver- 
scheidene stukken afgestaan. Dit is geheel overeenkomstig, 
het gebruik, dat in het oosten van meteoorijzer wordt 
gemaakt. 
Agricola verhaalt, dat, ten tijde van Avicenna. geboren 
