u 
303 
Van Kebon taar Kota-retah gaande, blijft het terrein 
nóg voor ongeveer 3 Ned. mijlen tamelijk vlak ; ook bestaat 
de bodem hier hoofdzakelijk uit fijn zand. Bij het riviertje 
Belorah, een linker zijtak der Lauw, begint het heuvel- 
achtige terrein, dat zich verder tot aan de heuvelreeks 
Seligi voortzet. Bij voornoemd riviertje komt een licht- 
blaauwachtig-grijs kleigesteente aan den dag, terwijl men 
iets verder, langs den rug des heuvels, over welken de weg 
loopt, overal een fijn korreligen kiezelzandsteen aantreft. 
Kota-renah is gelegen op het uiteinde van een lagen 
heuvel, die besloten ligt tusschen de valleijen van de 
riviertjes Lauw en Pingier; het bestaat uit een 24tal 
woningen, van welke de meeste meer den naam van hut- 
ten, dan van huizen verdienen. De bevolking der plaats, 
met die in de rijstvelden, zal ongeveer 160 zielen bedragen. 
Het grootste gedeelte der bevolking houdt zich bezig met 
het beplanten van rijstvelden, die echter in den regel niet 
zooveel opleveren, dat men zich daarvan gedurende een 
jaar kan voeden. Hierdoor ontstaat dan ook dikwijls ge- 
brek, te meer omdat men geen werk maakt van den aan- 
plant van verschillende aardvruchten. Als algemeen eigen- 
dom van de bevolking heeft men daar 50 stuks buffels, 
van welke men echter weinig nut trekt; alleen bij groote 
feestelijke gelegenheden wordt er een geslagt; zij zwerven 
in de omstreken van het dorp rond en men draagt er 
weinig zorg voor, zoodat niet zelden de jongen door de 
tijgers worden geroofd. 
Sedert lang was het bekend, dat bij Kotah-renah tinerts 
voorkomt; sedert hoe lang men echter daar dien erts heeft 
gegraven en uitgesmolten, heeft men mij niet kunnen op- 
geven. Naar aanleiding van eenige omstandigheden gis ik 
evenwel, dat dit niet veel langer zal zijn dan 50 jaren. 
Voor zoo ver mij bekend is, was de hoofd-ingenieur van het 
mijnwezen GC. de Groot, in 1858 de eerste Europeaan die 
Kota-renah bezocht, en daar het voorkomen van den tinerts 
in de riviertjes Pingier en Lauw nader bevestigde. 
