3505 
men nog steeds hier en daar plekken vindt, die een weinig 
erts bevatten, terwijl deze erts ook, in den regentijd, op 
enkele plaatsen, weder in geringe hoeveelheid wordt zamen- 
gespoeld. 
Nadat het onderzoek in de vallei van het riviertje Pingier 
was afgeloopen, werden ook de valleijen van de Lauw en van 
al de hiervoren genoemde beken geregeld onderzocht. De 
uitkomsten, daarbij verkregen, waren even ongunstig; wel 
werden, nabij Kota-renah, in de vallei der Lauw, zoomede 
in die der beken Ongé, Kelom-boeai, Petaling en Poepo 
enkele korrels tinerts gevonden, (zie bijlage G.), doch op 
geen der overige plaatsen werd eenig spoor van erts aan- 
getroffen. 
Overal was de erts weinig gerold, ongelijk en scherp 
van korrel en over het algemeen zwart van kleur; ook 
werd op de meeste plaatsen, met den erts, magnetisch iĳzer- 
zand gevonden. Waarschijnlijk heeft men in vroeger ja- 
ren bij Kota-renah meer tinerts gegraven dan tegenwoor- 
dig; intusschen schijnt de produktie nooit van veel be- 
teekenis te zijn geweest; volgens opgave zoude die nooit 
meer bedragen hebben dan 5100 Ned. ponden (50 pikols) 
tinerts per jaar; tegenwoordig bedraagt de jaarlijksche 
opbrengst aan tinerts ongeveer 950 Ned. ponden (15 
pikols). 
De tegenwoordige wijze van tinerts zoeken is daar zeer 
eenvoudig; vroeger groef men nog gaten tot op den bodem 
der vallei, doch thans wascht men alleen den lossen zand- 
grond uit den bodem van het riviertje, en zulks wel met 
de gewone houten waschbakken (doelangs), die ook op 
Bangka en elders voor dat werk worden gebruikt. Een 
persoon, goed werkende, kan op die wijze, in ééne maand, 
ongeveer 12 Ned. ponden tinerts verzamelen, waarvoor hij 
bij het hoofd van Kota-renah, dat tevens tinsmelter is, 
ongeveer f 0.65 per Ned. pond ontvangt. 
Het uitsmelten van den tinerts door het dorpshoofd, 
iemand die afkomstig is van Malaka, geschiedt zeer ge- 
DL XXIX, 20 
