527 
Reeds op korten afstand van de monding, die nog een 
breedte van 8 à 10 Ned. ellen heeft, wordt het riviertje 
Paké zeer stinal, terwijl bovendien de vaart door een 
aantal groote boomstammen, die dwars over de rivier lig- 
gen, onmogelijk werd gemaakt. Ook een weg over land 
wist men mij niet aan te wijzen en men verzekerde mij 
dat deze niet bestond, zoodat ik genoodzaakt was om den 
togt naar de tinerts-vindplaats aan het riviertje Paké op 
te geven. Wel zoude men een weg naar die plaats heb- 
ben kunnen kappen, doch daarmede zouden verscheidene 
dagen verloren zijn gegaan en ik wenschte, om verschillen- 
de redenen, dit tijdverlies te voorkomen, te meer dewijl 
de berigten omtrent die vindplaats niet gunstig waren. 
Volgens opgave moet het reeds vele jaren geleden zijn, 
dat men daar tinerts verzamelde; ook werd deze daar 
slechts voor zeer korten tijd uitgesmolten; omtrent den 
duur der ontginning en hare opbrengst wist men mij echter 
niets met zekerheid te zeggen. 
Den 2den Februarij vertrok ik van Rokkan naar Pasir- 
rambah, gelegen aan de rivier Siasam, op ruim 9} Ned. mijl 
van eerstgenoemde plaats. De weg daarheen loopt eerst in 
oostelijke rigting over een hoog terrein, waar niets dan 
grasvelden voorkomen en waar de bodem uit verweerde 
kleischiefer bestaat. Bij het overgaan van den heuvel Piang, 
ontmoet men weder alleen kleizandsteen, terwijl men, 
oostelijk van dien heuvel, over een bijna vlak terrein gaat, 
waar geen vaste rotsvormingen meer worden aangetroffen. 
Pasir-rambah is eigenlijk geen dorp, maar slechts een 
rijstveld (ladang) met een vijftal woningen, die onder 
Pandélian behooren. Men vindt daar, aan den linker oe- 
ver, eenige lage heuvels, waar, als benedenste geologische 
vorming, voorkomt een donker gekleurde kleischiefer; op 
deze volgt een laag, bestaande uit afwisselende, danne laag- 
jes van een zwarte of donker grijze, kalkhoudende klei 
en dan een fijn, kalkhoudend zand; boven deze laatste laag 
vindt men een zandachtige kalksteen-vorming. 
