o4l 
Het bestuur in de XII kota’s, schijnt gelijk te zijn aan 
dat, hetwelk men elders op Sumatra's Westkust aantreft; 
het hoofd van het geheele landschap voert den titel van 
panghoeloe-laras en woont te Moeara-takoes. Verder 
heeft elk dorp of elke negorij zijne eigene hoofden, die 
weder onderscheiden worden in hoofdpanghoeloe’s en klei- 
nere of familie-panghoeloe's. In veel opzigten erkent men 
in de XI[ kota's ook het gezag van den Datoe Padoekó 
Sindôrô van het landschap Pangkalan-di-baroe, waarschijn- 
lijk omdat men, door tusschenkomst van dezen, dikwijls de 
een of andere bekendmaking van wege het bestuur van 
Sumatra's Westkust ontvangt. 
De opgelegde straffen bij overtredingen, bestaan ook hier 
meestal in het betalen van geldboeten of, bij onvermogen 
van den schuldige, in het verrigten van gedwongen arbeid 
voor korteren of langeren tijd, ten behoeve van de negorij. 
De regtspleging is hier echter zeer langwijlig, want voor 
de geringste zaak worden alle hoofden van een plaats bij 
een geroepen en men handelt dan dikwijls dagen achter- 
een over de meest onbeduidende zaak, zonder tot eenige 
beslissing te kunnen komen. 
De bevolking is over het algemeen zeer onbeschaafd en zij 
staat in dit opzigt zeer ver achter bij de bevolking, die men 
in de omstreken van Paja-koemboe, in de L kota’s, aantreft. 
Te Batoe-besoerat, waar ik mij eenigen tijd ophield, 
maakte ik de hoofden dikwijls opmerkzaam op de meer- 
dere welvaart, onder de inlanders te Paja-koemboe, hun 
de verzekering gevende, dat ook zij door een weinig meer 
arbeid tot diezelfde welvaart zouden kunnen geraken ; men 
antwoordde mij echter steeds, dat lit onmogelijk was, wan- 
neer er niet, even als in de L kota’s, ook in hun land Ne- 
derlandsche ambtenaren gevestigd waren en zelfs dikwijls 
verzochten zij mij om bij het gouvernement te bewerken, 
dat er een kontroleur in hun land kwam. 
Voornoemde bewering der hoofden te Batoe-besocrat is 
niet geheel onjuist; zeker zouden zij ook zonder den in- 
