510 
ontelbare scheuren , — geheel die oppervlakte in dobbelsteen- 
stukken gedeeld is. 
Bleeker, 1845, over den heuvel van »Poeloengan”. — 
„Te midden van een effen, met rijstvelden bedekt terrein, 
„verheft zich een heuveltje van onregelmatige gedaante. 
„(In 18358, 1855, 1866 precies zóó). Zijn onregelmatige 
„kruin omvat eene kratervormige diepte, — in welker bo- 
„dem eene flaauwe ontwikkeling van gas, gepaard gaat met 
„eene zachte opwelling van modder en zout-water”. — 
(Die kratervormige diepte, van een paar schreden breed, 
een paar voeten regtstandig diep, vond ik nog op 10 Mei 
1866, even als meermalen vroeger. Maar thans is die diepte 
droog, gevuld met wit-grijs, fijn zand, rondom en ook langs 
de wanden droog, dor, harde klei, waartusschen hier en 
daar een brok van gebakken steen). 
Volgens Junghuhn was de uitstrooming van gas en mod- 
der, in Junij 1858, vaan zijn schedel” — zeer gering en 
minder dan bij dien te »Kalang-anjar.” 
Deze aanduiding verschilt met de bevinding van Bleeker 
in 1845; en in waarheid heeft de modderheuvel »Poeloen- 
gan” geen eigenlijken »schedel,” — had die ook in 1858 
niet, zoo als mijne herinnering mij verzekert. 
De onregelmatige miniatuur-hoogten rondom den minia- 
tuur-krater zijn meer kleihoopen, die onderliggende roo- 
den-steen-lagen bedekken, of in haar geheel opgeweld zijn. 
Manan wraannit oasen madtiarwatontaonre en 
