574 
De vroodbaksteenen van Poeloengan” zijn de ruïnen van 
een hier gestaan hebbend gebouw, dat thans, en in 1858 
reeds, — bedolven, afgebroken, vernield is; vooral sedert 
het kultuurstelsel hier gebouwen en wegen deed noodig 
zijn, en dáárvoor steenen, — en die tempelsteenen uiterst 
goed van straktuur zijn. De steenen op den weg, die, 
voor grafsteden gebezigd, zijn er nog te zien. Op den 
heuvel »Poeloengan” is de Tjandi-soemoer thans beter te 
voorschijn gekomen, op den rand van een der afwaterings- 
kloven; en de drie kleine Lingam's of Phallassen, zoo 
ook eene volmaakte, maar verweerde Joni, of vierkant 
voetstuk met randen en tuit, zouden, volgens de »onder- 
grondsche steen-krui-theorie”, ook opgeweld moeten zijn 
door porien van één duim breedte. 
In de nabijheid, op een paal afstand westwaarts, op ge- 
lijken grond der delta, is de dessa Bettro”; op de begraaf: 
en marktplaats aldáär’ staan boomen, die eeuwen heugen. 
Op die plaats heeft men in en vóór 1818, roodkoperen 
inscriptieplaten gevonden, die reeds uit de 10de eeuw 
zouden dagteekenen. Op andere plaatsen in die delta 
vond men meerdere dergelijke inscriptie-platen, — beelden 
van trachietsteen , — Joni's, Lingga's, (Lingams ,) Boeddhas. 
Aan de zuidzijde van de delta staan de tempelen die 
Tjandie-Pari genaamd worden, en die het eerst door mij 
zijn beschreven in het Il deel, Tijds. Bat. Gen. 1854, — 
dus na 1858. De hoofdstad van het rijksgebied van 
