442 
Aangaande de voorheên in de vallei ondervonden aard- 
schudding is uit het archief alhier gebleken, dat »op den 
26en April 1849, des namiddags om 3!/, ure, eenige schokken 
van aardbeving gevoeld werden, welke echter geene merk- 
bare schade veroorzaakten’, en wijders, dat op den 24den 
September van dat zelfde jaar, des avonds tegen 11 ure, 
veen geluid werd gehoord als van zeer verwijderde, doch 
„snel op elkander volgende kanonschoten; terwijl op den 
»15en een ligte aschregen viel, die op den 16 iets sterker 
„was. Men vernam weldra,” zoo luidt de aanteekening 
verder, »dat dit een en ander aan eene uitbarsting van 
„den Merapie moest toegeschreven worden.” 
„De dikte der gevallen asch kan ongeveer een halve N. 
„duim bedragen hebben.” 
Deze verschijnselen missen intusschen de beteekenis, 
welke men aan de te dezer plaatse opgemerkte vulkanische 
werkingen, zoo als het schijnt absoluut, vermeent te moeten 
geven. Integendeel, de vermelde schokken schijnen de ver- 
kondigers en de aschregen de nabode te zijn geweest, van 
de uitbarsting van den Merapie, op den 14 September 1849, 
des avonds omstreeks 11 ure (vide Java-Gourant dd. 26 
Sept. 1849 No. 77.) 
Van de »ligte, zuiver plaatselijke bewegingen van den 
bodem” »herhaaldelijk” door den kontroleur waargenomen, 
gedurende bijna twee jaren, vdie ZEdG. hier gevestigd 
was’, vond ik, voor Mei 1865, niets ig ons archief vermeld, 
