471 
Deze werd bewerkt in een glazen retort, op een bed van 
ijzervijlsel, terwijl in den tubulus een thermometer werd 
geplaatst. De temperatuur steeg voortdurend, zonder dat 
er zigtbare of verdigtbare dampen ontstonden: ook vermin- 
ae het volumen dee stof in de retort niet merkbaar. 
Toen de thermometer was gestegen tot bijna 150°G, ont- 
stond er plotseling eene sterke gasontwikkeling, die de stof 
zoodanig deed oprijzen, dat weldra retort en ontvanger met 
een a brain schuim gevuld waren en de laatste dus buiten 
dienst moest worden gesteld; toen deze door een andere 
was vervangen, ging de overstijging nog steeds voort, tot 
de geheele verwarmde hoeveelheid aard-olie over was ge- 
loopen. Het ontwikkelde gas bestond grootendeels uit en- 
kel koolwaterstof, zonder merkbaar gehalte aan zwavelhou- 
dende gassen. Het residu, dat na bekoeling nog bijna van 
dezelfde konsistentie was als vóór de proef, had den reuk 
van zuiver asphalt. 
Uit bovenstaande feiten blijkt genoegzaam, wat wij van 
deze olie in de techniek zouden te wachten hebben. 
Het bevestigde zich volkemen, dat deze stof, zoo als de 
geachte inzender mededeelt, zeer goed te gebruiken is tot 
het kalfaten van praauwen, waartoe ze dan ook op Suma- 
tra gebezigd wordt. Als ruw produkt echter, voor exploita- 
tie van brandolie, is ze ten eenemale ongeschikt en staat 
daartoe geheel ten achter bij de door mij onderzochte Ja- 
vaansche soorten. 
Het eenigst waartoe die stof naar mijne meening waarde 
heeft, zou zijn, ze als ruwe grondstof te bezigen, bij gasfa- 
briekatie, ten minste als de kosten van verkrijging niet te 
hoog kwamen: ze zou dan bij een donkerroode gloeihitte 
in ijzeren toestellen moeten worden afgedistilleerd ; mij ston- 
den echter voor heden die toesteilen niet ten dienste. 
Er zou dan eene asphalt-soort overblijven als residu, 
na voorafgegane oplossing in terpentijn- of lijnolie zeer ge- 
schikt tot het dekken van metalen. 
Voor eigenlijke petroleum- of liever brandolie-bereiding, 
heeft de ingezonden stof geen waarde. 
