9 
ld 
Wat haren groeì alhier betreft, meldt mij de 
heer Teijsmann het volgende. wv De Sarsaparilla-planten 
„groeijen hier zeer weelderig en schijnen regt in haar 
velement te zijn. Zij hebben ook reeds gebloeid doch 
„nog geene vruchten voortgebragt. Door het scheuren 
„van den ouden tronk laten zij zich echter gemakke- 
„lijk vermeerderen, welligt ook door stekken of mar- 
„kotten. Zij zouden wel in kultuur te brengen zijn, 
„door ze tegen den dadapboom en in de koffijtuinen, 
weven als de peper, aan te planten”. 
Volgaarne gaf ik gevolg aan het verzoek van boven- 
genoemden plantkundige, om de wortels dezer plant 
aan een onderzoek te onderwerpen, en heb hieraan zelfs 
eenige meerdere uitbreiding gegeven, dan wel voor- 
loopig mijn plan was, noodig als het mij toescheen, 
om door eene vergelijking met de op Java gebruikelijke 
Sarsaparilla-soort, een zoo goed mogelijk afdoend re- 
sultaat te verkrijgen. 
De Sarsaparilla, thans voor het eerst op Java ge- 
kweekt, bestaat uit wortels van eenige voeten lang, 
met talrijke wortelvezelen (baard) voorzien, en onge- 
veer de dikte hebbende eener schrijfpen. Hare kleur 
is van buiten greauwgrijs en van binnen grootendeels 
wit, terwijl hare reuk eenigzins aardachtig is. Bij de 
doorsnede vertoonen zich duidelijk de verschillende dee- 
len waaruit de wortel is zamengesteld, terwijl vooral 
de luchtkanalen zeer goed herkenbaar zijn. De smaak, 
eerst slijmig, wordt later bitter en een weinig scherp. 
Om de vergelijking met de alhier gebruikelijke Sar- 
saparilla-soort aan te vangen, werd een medicinaal ons 
van beide soorten tot een grof poeder gestampt en met 
