den 
willekeurig , stellig niet volkomen juist wezen. Maar zij 
zullen daardoor toch zooveel mogelijk tot hunne wezenlijke 
waarde zijn teruggebragt. Zij biedt tevens het voor- 
deel aan, eene betere beoordeeling omtrent den aard 
en de hoeveelheid van de minerale deelen der Sarsaparilla 
toe te laten. Geheel volgens de wetten der stochiometrie, 
heb ik al het zwavelzuur met den kalk tot gips, het 
chloor eerst met sodium tot keukenzout, en het over- 
blijvende chloor daarna met de andere alkaliën of al- 
kalische aarden, tot chloruren verbonden. Wat nu nog 
aan potasch overbleef, was als een produkt, dat bij 
de verbranding van den wortel gevormd wordt, te be- 
schouwen en moet dus in dezen gedacht worden als 
potassa (KO), welke met de organische zuren, zooals. 
acidum pecticum en acid. tanniceum, welke door het 
onderzoek „duidelijk aangewezen zijn, tot zouten in de 
sarsaparilla-wortels zijn vereenigd. 
Onder de phosphaten der asch is ook phosphas ferri, 
en buitendien ook nog iĳjzeroxyde in haar aanwezig. 
Ik overtuigde mij hiervan als volgt. Nadat de asch in 
acidum nitriecum opgelost, en daarna van silica be- 
vrijd was, voegde men in de gefiltreerde vloeistof een 
weinig acid. tartarieum toe en precipiteerde met am- 
monia. De nedergeslagene phosphaten werden behoorlijk 
afgewasschen en in water verdeeld. Hen stroom gas 
hydrogenium sulphuratum bragt toen zoowel in de 
van phosphaten bevrijde aschoplossing, als in de in 
water verdeelde phosphaten, een duidelijk zwarten ne- 
derslag te weeg, welke bij nader onderzoek uit niets 
anders bleek te bestaan dan uit sulphuretum ferri. 
Na deze ophelderingen, welke ik tot beter begrip 
