18 
van de Smilaw syphilitiea afkomstig zijn. Men ga 
slechts de belangrijkste bestanddeelen na, en men zal 
bemerken, dat slechts een dezer een bepaald verschil 
aanbiedt, namelijk de evtraktiefstof, welke bij de op 
Java gebruikte ruim 8°/, meerder bedraagt. Of dat 
verschil van veel belang is in geneeskundigen zin, dit 
te verklaren is buiten mijn standpunt gelegen. De be- 
slissing hiervan zij dus overgelaten aan diegenen, welke 
de geneeskunde uitoefenen. De Sarsaparilla toch be- 
hoort niet tot die plantaardige geneesmiddelen, bij welke 
men een eigenaardig en kenschetsend bestanddeel, 
als oorzaak harer geneeskrachtige werking kan aanwij- 
zen, en hoogst waarschijnlijk heeft, in dien zin, ook 
mijn onderzoek, deze zaak niet in het minste duide- 
lijker gemaakt. 
De vraag of eene aankweeking van de Sarsaparilla- 
plant op Java is aan te bevelen, zal door eene proef 
op eenigzins grootere schaal beantwoord dienen te 
worden. Een honderdtal ponden van den wortel naar 
de europesche markt verzonden, kan het antwoord 
geven op dat, wat betreft den te behalen prijs, terwijl 
eene gelijktijdige beoordeeling van de moeite en 
kosten, aan hare kultuur verbonden, deze vraag volle- 
dig zal oplossen. Er bestaat echter aanleiding om 
a priori te vooronderstellen, dat deze kultuur, de be- 
langstellende aandacht ten volle waardig is. Hooren wij 
slechts wat door den hoogleeraar De Vriese te Leiden, 
in zijne Tuinbouw-Flora, uitgegeven in 1855, op pag. 
49, waar hij de kultuur van de Sarsaparilla opleverende 
plant in onze West-Indische bezittingen aanbeveelt, 
hieromtrent gezegd wordt. „Onder de gewassen, waar- 
