26 
het plan kon ten uitvoer gebragt en het denkbeeld ver- 
wezenlijkt worden. 
En deze verdienste komt «lleen toe aan den gou- 
verneur generaal Parnvp. Hij was het, die mij in 
1851 te ’s Gravenhage mededeelde, dat hij tot boven 
genoemden maatregel besloten en mij tot de ten uit- 
voerbrenging van zijn ontworpen plan uitverkoren had, 
Ik herinner mij gelezen te hebben in een later uit- 
gekomen geschrift dat ik zwarigheden gemaakt had 
om den bekomen last op mij te nemen”. Hierop 
heb ik gedurende 4 of 5 jaren niets geantwoord, daar 
het eene genoegzame troost voor mij is, dat de rege- 
ring en ik Zet beter weten. Om dezelfde reden zoude 
ik ook thans het stilzwijgen niet verbroken hebben, 
ware ik daartoe niet genoodzaakt geworden door een 
opstel in de wv Bonplandiar Jaargang V No. 9 (van den 
152 Mei 1857) en had niet de eigenlof zonder maat 
welken de anonieme schrijver van dit opstel, voor- 
namelijk op pag. 136 en 137 (geheel bezijden de 
waarheid) zich zelven toezwaait, in mij den geest van 
tegenspraak in eene genoegzame mate opgewekt om 
mijnen tegenzin tegen Polemica te overwinnen en mij 
lust te doen gevoelen die zaak met een paar woorden 
toe te lichten. 
De waarheid echter is deze. Ik maakte niet alleen 
geene zwarigheden, maar was zelfs uitermate verheugd 
over het vooruitzigt, dat zich aanbood, dat ik weldra 
in de gelegenheid zoude zijn eenen klassieken, door 
A. Von Humboldt’s onderzoekingen beroemd geworde- 
nen bodem te betreden en Zuid-Amerika met Java 
te vergelijken, nadat ik mij door de beoefening der 
gezamenlijke over Zuid-Amerika uitgekomene were 
