5 
35 
ne mondingen in de T. Sangkoeï naderen, langzamet- 
hand dieper worden, is de vorm van den bodem vlak, 
Het geheel verdient daarom den naam van plateau dat, 
voor zoo verre het de vertikale grens van 4400 tot 4500 
voeten niet overtreft, van het oosten naar het westen 6, 
en van het noorden naar het zuiden bijna 7 palen uit- 
breiding heeft. Dan evenwel klimt het terrein terras- 
vormig en vereenigt zich allengskens met de hellin- 
gen der omliggende bergen, en vormt zelfs op hoog- 
ten van 5000 tot 5500 voeten nog zulke uitgestrekte 
terrassen of zoo zachte glooijingen dat men, indien men 
deze lagere, weinig hellende bergwanden of terrassen 
er bijrekent, de horizontale uitgestrektheid van het 
hoogland op 8 tot 10 palen (middellijn) kan schatten. 
De hoogste top van den G. Malawar bereikt eene hoogte 
van 7200 voeten, terwijl de hoogte van bijna alle an- 
dere bergruggen die het plateau omgeven, 6 en 6} 
duizend voeten bedraagt. Het is in deze zone van 6 
tot 6% duizend voeten, dat zich de bergmassa's, aan 
den westelijken en zuidwestelijken kant van het pla- 
teau, onafgebroken van den G. Tiloe tot aan den G. 
Patoea en Brengbreng voortzetten, terwijl zij geene 
smalle ruggen vormen maar hoogland dat eene breedte 
van meerdere mijlen bezit. 
Op geheel Java bestaat geene andere bergstreek die, 
wat aangaat groote uitbreiding bij evenredige hoogte 
en gunstige ligging, met deze wedijveren kan; daar- 
enboven bevindt zij zich in de nabijheid van bewoonde 
plaatsen (in het distrikt Bandjaran) en bezit eenen 
voortreffelijken, humusrijken grond die door talrijke 
kleine beken doorsneden is, — alle eigenschappen die 
van zelve aanleiding gaven, om de omstreken van het 
