52 
noordnoordoostelijke rigting verder en allengskens hooger 
en hooger opwaarts, tot aan den hoogsten top van het ge- 
bergte. Ter zijde van den weg verneemt men het zachte 
murmelende geruisch van eene kleine waterleiding 
die door alle plantsoenen naar beneden loopt, van het 
hoogste af gerekend waar zij, hooger dan 6500 voeten, 
uit de kloof der T. Niroean afgedijkt is geworden. 
Terwijl wij op dezen weg, de gouverneur-generaal 
voor ons uit, verder opwaarts reden tusschen het ge- 
boomte waarvan het loof zich hoog boven onze hoofden 
als een gewelf vereenigde, werd onze blik bijna onop- 
houdelijk door axdere, verschillende boomsoorten ge- 
boeid, die zich tusschen de reeds bekende boomen ver- 
toonden , maar die wij, in het lagere gedeelte der bos- 
schen niet gezien hadden. Gene, ons reeds bekende 
soorten die tusschen Pangalengan en Tjiniroean veel- 
vuldig voorkomen, werden in dezelfde mate steeds zeld- 
zamer, ja, vele er van, zoo als de Kiara-soorten, wetr= 
den hier nergens meer gezien. De fraaije Poespaboom 
[Gordonia Wallichuú) bleef ons het langste getrouw, 
maar de afgevallene vruchten der eiken en kastanjes, 
alsmede de bloemen der Fagraeca lanceolata vertoon- 
den zich slechts nog schaars op den bodem. Des 
te herhaaldelijker trokken nu de lange, afwaarts han- 
gende bloemtrossen der A%-Oedjan-boomen [Engel- 
hardtia spicata Lesch.| en de schoone sneeuwwitte 
of rooskleurige bloemen der A7-ZLéo- soorten [Saurauja 
sp.| onze aandacht, welke laatstgenoemde boomen zich 
bovendien door hunne groote, dwarsgeribte bladen 
kenbaar maakten. Maar weldra werd onze blik in eene 
nog hoogere mate geboeid door boomstammen van eene 
koperroode kleur die zich glad en slank, even als 
