62 
kwamen en de kruin van het gebergte meer en meer 
naderden, werd het geboomte allengs kleiner, de stam- 
men werden slanker en de takken ruiger die steeds 
dikker met mos en baardmos (Usneën) waren behan- 
gen. Zjantigi-boompjes (Ehibaudia vulgaris mihi) en 
Araliaceën, voornamelijk Hedera rugosa DC. verhieven 
zich hier op kromme, gebogene , dikwerf knoestige stam- 
men en breidden hunne takken uit tusschen Ki-Tjabé 
(Eurya-) soorten en Ki-Koekoeran (Polyosma ilicifolium 
Bl.) dat zich door eenen meer slanken, regtlijnigen ha- 
bitus kenmerkte. Het laatstgenoemde werd hier bij- 
zonder veelvuldig aangetroffen en was gemakkelijk te 
onderkennen door zijne in trossen vereenigde pijpvor- 
mige bloemen van eene lilablaauwe kleur en door 
zijne getand-zaagvormige bladen. Er waren nog vele 
Marendoeng-boomen (Astronia macrophylla) daarmede 
vermengd, die echter naar boven toe allengs schaar- 
scher wierden. Hier en daar ontwaarde men in het 
kreupelhout de groote gele bloembladen (de steriele 
petala) der Hydrangea oblongifolia Bl, Maar als hooge 
woudboomen die met zuilvormige stammen opwaarts 
rezen, vertoonden zich in deze zone alleen nog de prach- 
tige Podocarpus-soorten, voornamelijk de op naald- 
hout gelijkende Ki-merak- boomen (P. cupressina) die 
zich tusschen het overige, lagere geboomte op enkele 
plaatsen verhieven en die hun aanwezen, zonder dat 
men hen zag, reeds uit de verte verkondigden door 
een gedurig, eigenaardig gesuis of zacht geblaas dat 
men hoorde en dat zelfs door het ligtste windje in het 
fijne gebladerte dezer boomen, even als in de kruinen 
van pijnboomen en Casuarinen, wordt te weeg gebragt. 
Op de kruin van den berg zelven, die zeer gering 
