64 
lijke wouden die daar alles, wijd en zijd, berg en dal 
bedekken. Aan den tegenovergestelden, noordelijken 
kant van het gebergte ontwaarden wij daarentegen een 
gedeelte der 2000 voeten lager liggende vlakte van Ban- 
dong die, in tegenstelling met het duistere boschland- 
schap aan den zuidkant, het vriendelijke beeld van 
lichtgroene of in den vorm van waterspiegels blinken- 
de sawah’s en van rijkbevolkte dorpjes daartusschen 
aanbood. Het overige gedeelte van Bandong bleef ach- 
ter de noordelijke en noordoostelijke jukken van het 
gebergte voor ons oog verborgen. Ten oosten van Pan- 
galengan en van dit plateau door de bergrei van den 
G. Wajang waarin nog eene solfatara hare dampen 
opwaarts stuwt, gescheiden, zagen wij in het boschrijke 
hoogdal nederwaarts waarin de Tji-Taroem haren oor- 
sprong heeft, en tegenover van dit dal vertoonde zich 
ons de G. Pepandajan met de dampzuil die uit zijne, 
als met geel beschilderde kraterkloof omhoog dwarrelt, 
ja, nog verder oostwaarts, achter de keten waarvan 
de Pepandajan den hoekberg vormt, konden wij den 
spitsen top van den G.- Tjikorai onderscheiden die veel 
hooger rees, dan eene menigte andere toppen aan zijn’ 
linker kant, waar zich de Géloenggoeng en de Malang- 
bong-gebergten uitstrekken. Zooals aan deze oostzijde, 
was de gezigteinder ook in ’t westen door met bosch 
bedekte bergketens begrensd en vertoonde zich als ge- 
karteld door talrijke toppen, waarvan de G. Patoea 
de hoogste is. De Goenoeng-Tiloe die, uit de vlakte 
van Bandong in oogenschouw genomen, zich voordoet 
als een deftige kegelberg, geleek echter van hier, van 
boven gezien, op een heuvel die, op de helling van 
het daarachter liggende Patoea-gebergte geprojekteerd, 
