19 
gevolg zijn van de Aoogte en de lage temperatuur dezer 
bergtoppen, aangezien zich dezelfde z. g. alpinische 
habitus van het geboomte reeds op bergtoppen van 
minder dan 7, ja minder dan 6 duizend voeten doet 
waarnemen, indien deze toppen steil zijn en geisoleerd 
liggen; maar hij moet juist verklaard worden door deze 
steilheid en geisoleerde ligging der bergtoppen, in ver- 
band met de steeds steenachtiger, rotsachtiger en droo- 
ger wordende gesteldheid van den bodem, die als een 
suikerbrood naar boven toe immer naauwer en tot eene 
steeds kleiner wordende ruimte zaämgetrokken wordt, 
terwijl tevens de lagen vruchtbare aarde die hem be- 
dekken, gedurig dunner worden. Gewoonlijk zijn deze 
bergtoppen doorboord door eenen nog dampenden kra- 
ter, die van tijd tot tijd zand en steenen uitwerpt. — 
Dat de opgegevene verklaring juist is, daarvan leveren 
die weinige javasche bergen het bewijs, waar, op eene 
hoogte van 8 tot 9000 voeten, nog uitgestrekte vlakten 
of zeer zacht rijzende hellingen worden aangetroffen. 
Want op die bergen wordt de z. g. alpen-habitus 
der boomflora te vergeefs gezocht, ja men ontwaart, 
op de dikken humuslagen die deze hooglanden bedek- 
ken, met verwondering de grootste boomen (Casuari- 
nen, Podocarpus soorten), met dikke stammen die zich 
60 tot 70 voeten hoog verheffen! — zoo als dit onder 
anderen op den G. Ajang in de residentie Besoekt 
het geval is. 
Op onzen togt van Pangalengan opwaarts door de 
Kinaplantsoenen tot op den top van den G. Malawar 
hebben wij vele van de genoemde javasche boomsoor - 
ten reeds ontmoet en leeren kennen. Thans ontwaren 
wij uit de medegedeelde parallel-vergelijking (hoe on- 
