EE 85 
al uitgeroeid. - Zelfs in Bolivia is dit, volgens Wed- 
dell, thans het geval met de door hem Calisaya ge- 
noemde Kinasoort. Deze schrijver beklaagt zich op 
bladz. 32 van zijn reeds meermalen aangehaald werk, 
dat hij die kinasoort in de nabijheid van bewoonde 
plaatsen nog naauwelijks als een’ jongen struik had 
kunnen aantreffen en dat hij zich lange, vermoeijende 
dagreizen door de bosschen had moeten getroosten om 
nog eens een enkelen volwassen’ boom te ontmoeten 
die, naauwelijks door de cascarillero’s ontdekt, ook 
weldra onder de slagen hunner bijlen zijn hoofd moest 
bukken. Wat is nu natuurlijker, dan dat de bast-ver- 
zamelaars (cascarillero’s) nadat zij de hooggelegene bos- 
schen die zeer werkzame basten voortbragten, uitge- 
put en geledigd hadden, steeds lager dalen en zich 
vergenoegen moesten met de minder werkzame bas- 
ten in de lager gelegene bosschen, ten gevolge waar- 
van de eerstgenoemde, in verhouding met hunne toe- 
nemende zeldzaamheid steeds hooger in waarde stegen ! 
Dit was echter nog niet in die mate het geval tij- 
dens B, Pöppig Zuid-Amerika bezocht, waar hij 
zich van 1827 tot 1832 bevond. Deze kruidkundige 
woonde langen tijd door in de Kinabosschen, gelegen 
aan het bovengedeelte der Huallaga nabij Huanuco in 
Peru, waardoor hij meer dan eenig ander reiziger in 
de gelegenheid werd gesteld, ervaringen te verzamelen 
over den invloed dien eene grootere of geringere hoog- 
te boven den spiegel der zee op de meerdere werk- 
zaamheid der kinabasten uitoefent. Ik heb hem der- 
halve tot mijn regtsman gekozen en zal hier al die 
plaatsen uit zijn werk (Reise in Chile, Peru u. s. w. 
