93 
bosch; thans ontwaart men reeds talrijke inlandsche 
huizen waarvan het eene op het andere volgt, terwijl 
akkers met tabak beplant, tusschen de gevelde boo- 
men zich veel hooger opwaarts op den bergrug uit- 
strekken, dan het Kinaplantsoen op deze zijde er van 
gelegen is. Als dit zoo voortgaat, moet men vree- 
zen dat de aangeplante Kinaboomen weldra de eexige 
boomen (of? boompjes) zullen zijn, die op deze berg- 
hellingen nog worden aangetroffen. Jammer, dat de 
vernieling der heerlijke Rasamalabosschen en het groote 
klimatische nadeel dat zij na zich sleept, geen ander 
nut heeft, dan een paar jaren lang in het onderhoud 
van eenige javasche familiën op eene gemakkelijke wijze 
te voorzien, namelijk door het planten van tabak op 
den pas ontgonnen’ uiterst vruchtbaren woudbodem ; 
al die akkers toch en al die huizen die thans op genen 
bergrug verrezen zijn, zullen (zoo als dit, met weinige 
uitzonderingen, overal op Java het geval is, op hoog- 
ten van meerdan 3700 à 4000 voeten) na eenigen tijd 
weder verlaten worden en verdwijnen en dan zullen die 
majestueuse wouden weldra herschapen zijn in eene kale, 
dorre, drooge wildernis van Alang-alang, waarin Bi- 
dens sundaica, Aegeratum conyzoides en de sedert 
een tiental jaren met koffijboonen uit Brazilië ingevoerde 
Erichtites valerianaefolia niet in gebreke zullen blijven, 
als op een’ geschikten bodem hunnen tempel op te slaan 
en eene 7 Heilige Drieeenheid” te stichten die, waar 
het onkruid eenmaal opgewoekerd is, met geene moge- 
lijkheid weder uitgeroeid schijnt te kunnen worden. Wa- 
ren de inlanders meer bezield met spekulatiegeest, dan 
zouden zij uit de Rasamalabosschen zonder ze te kappen, 
een grooter voordeel kunnen trekken, dan uit den aan- 
