107 
zijne erythroderma miet ten onregte als eene ondersoort 
of verscheidenheid van de C. ovata beschouwt, dat zij 
bijgevolg ten aanzien van de voornaamste overige ken- 
teekenen met deze soort (die hij als typus vulgaris be- 
schrijft) overeenstemt, b. v. calycis dentes triangulares, 
acutos; corollam cylindricam , semina lanceolata heeft, 
dan kan het onze soort niet zijn. — Wat nude C. Con- 
daminea y. lweumaefolia betreft, deze wordt door den 
genoemden kruidkundige op bladz. 38. t. a. pl. als 
eene ondersoort van de oude beroemde Condaminea be- 
schouwd en met volgende woorden gekenmerkt: „foliis 
relliptico-lanceolatis, obtusissimis, basi attenuatis; lim- 
„bo calycis campanulato, dentibus triangularibus sub- 
racuminatis’”. — Zij wordt op Tab. IV. bis, onder B 
door hem afgebeeld, echter zonder vruchten en zon- 
der eene ontleding der bloemen. Later, op bldz 39, 
merkt hij aan het einde der beschrijving van de C. 
Condaminea, vera aan: „De overige varieteiten zijn, 
wat aangaat haar vegetatie-karakter, minder bekend en 
het is waarschijnlijk dat ze van de type meer of min 
verschillen. De varieteit 7 wordt door de inboorlingen 
Cascarilla con hojos de Lucuma*) genoemd. Obs. Daar 
ik geene enkele van de varieteiten der Condaminea **) in 
*) Lueuma (volgens Jussieu) isde naam vaneen plantengeslacht 
uit de familie der Sapotaceae. Het zijn boomen met melkachtige 
sappen en dwars geribde bladen (foliis obovato- vel oblongo- 
lanceolatis, nitidis, transversim costatis), waarvan ook in Peru 
verscheidene soorten voorkomen. 
2%) Het getal dezer varieteiten bedraagt, volgens Weddell, vijf 
namelijk #@, vera, @. Candollei, 7. lucumaefolia, Ò, lancifolia 
en €, Pitayensis, die in Nieuw-Granada, Ecuador, Noord- en 
Midden-Peru groeijen, doch waarvan geene enkele voorkomt in 
de door Weddell bezochte streken van Bolivia en Zuid-Peru. 
