141 
overbodig eenige inlichtingen dienaangaande vooraf te 
doen gaan, vooral daar deze bijdrage eene geheel 
praktische strekking heeft, en dus ook voor den niet 
geheel wetenschappelijken lezer van eenig nut kan zijn. 
Als algemeen aangenomene daadzaak leert ons de geo- 
logie, dat de aarde, alvorens door menschen bewoond 
te zijn geworden, verschillende tijdperken heeft door- 
loopen. Die tijdperken werden van elkander geschei- 
den door de opheffing der verschillende bergketenen, 
die, bij eene geweldige werking in het inwendige der 
aarde, uit haren schoot werden opgestuwd, en waar- 
van onze hevigste vulkanische uitbarstingen en sterkste 
landverheffingen of dalingen slechts een zeer flaauw 
denkbeeld kunnen geven. Een gevolg van zoodanige 
opheffing was eene andere afscheiding van land en wa- 
ter, vernietiging of dooding van de levende natuur er 
het weder geboren worden van nieuwe plant- en dier- 
soorten. Bij de geweldige waterverplaatsing werd de 
grond waarover dat water zich bewoog als afgeslepen ; 
al wat door het water werd medegevoerd, maakte het- 
zelve troebel, en bleef daarin opgeheven, totdat het 
langzamerhand, bij weer intreden van rust, gelijkmatig 
en laagsgewijs op den bodem der zee kon bezinken. 
Ook in de tusschentijden van kalmte, even als nu 
gedurende den geschiedkundigen tijd, voerden de ri- 
vieren eene groote hoeveelheid vaste stof met zich, wel- 
ke voortdurend in lagen bezonk, hetzij aan de uitmon- 
ding in zee, of wel op den bodem van meren en ook 
in de rivierbedding en langs hare oevers; maar deze 
laagsgewijze afzettingen, hoe belangrijk ook in vele op- 
zigten, hadden nooit die uitgestrektheid of algemeene 
verbreiding, als die ontstaan door de bezinking uit 
