144 
stof; de turf de eenige minerale brandstof, die door 
langzame verkoling gedurende onzen geschiedkundigen 
tijd gevormd wordt, houdt gewoonlijk veel water, en staat 
daardoor in koolstofgehalte en waarde als brandstof 
nog beneden goede bruinkool. 
Daar echter op dezen algemeenen regel uitzonderin- 
gen bestaan, namelijk, dat men ook in étages jonger 
dan de koolformatie (étage carboniférien D' Orb.) tot 
zelfs in het tertiaire tijdperk kolen vindt, die in hare 
zamenstelling, uiterlijk aanzien en waarde veel meer 
die uit de oude koolformatie nabij komen, dan de 
bruinkool, waarmede zij soms gelijktijdig gevormd zijn, 
zoo geraakt men dikwijls in twijfel welke naam aan 
zoodanige jonge steenkool toekomt. Haar bruinkool 
te noemen, wanneer zij de eigenschappen van de ei- 
genlijke bruinkool mist, is even duister en geeft aan- 
leiding tot verkeerd begrip, als haar den naam van 
steenkool te geven, wanneer men weet dat velen door 
steenkool zullen verstaan, de kool uit de oude kool- 
formatie. Deze moeijelijkheid echter is voor goed op- 
gelost, indien men tegenover bruinkool niet stelt steen= 
kool, maar zwartkool, en als kenmerk aanneemt, dat 
het poeder van zwartkool met bijtende potasch ver- 
warmd, de vloeistof helder of nagenoeg ongekleurd laat, 
terwijl het poeder van bruinkool, op gelijke wijze be- 
handeld, de potaschoplossing donkerbruin kleurt. Dit 
eenvoudig en praktisch middel, sedert eenige jaren, in 
navolging van Naumann, bij het mijnwezen alhier in 
gebruik, en ook reeds in dit tijdschrift vermeld (1), 
geeft steeds eene zekere uitkomst; het verdeelt dus de 
(1) Zie bijdrage XI11e tot de geologische en mineralogische kennis 
van Nederlandsch-Indie enz. door den mijn-ingenicur H. F.E. Rant. 
