É 
E 
taj 
zwaarte toeneemt, is het duidelijk dat het gewigt 
van dat lood rijst en daalt met de waarde der kool- 
soort. 
De 1e kolom geeft dus de betrekkelijke waarde der 
verschillende koolsoorten aan, maar zonder de tweede 
en volgende blijft men in het onzekere hoe zij be- 
hooren verbruikt te worden om er al dat nut van te 
kunnen trekken. 
Daartoe is de tweede kolom berekend in de vooron- 
derstelling dat zuurstof en waterstof juistin de verhou- 
ding aanwezig waren om elkanderte binden en dat dus 
de loodkorrel alleen door de koolstof is voortgebragt. 
Die kolom geeft dus eene voorstelling van het kool- 
stofgehalte, zonder daarvan de juiste waarde uit te 
drukken. Die waarde kan te hoog zijn, omdat een 
deel in werkelijkheid moet vervangen worden door een 
ekwivalent deel waterstof; zij kan te laag zijn in- 
dien de brandstof rijk aan zuurstof was. Dit laatste 
geval is wegens de hooge uitkomsten in de tweede 
kolom onwaarschijnlijker dan het eerste. 
Ook voor de vierde kolom geldt de opmerking dat 
een deel van hetgeen daar koolstof wordt genoemd, 
door een onbekend ekwivalent deel waterstof moet 
vervangen worden. 
Uit de vergelijking der getallen in de beide cerste 
kolommen blijkt ten duidelijkste dat de waarde der 
oost-indische koolsoorten niet beneden die der engel. 
sche staat; alleen die uit laag F van Oranje-Nassau 
staat in waarde noemenswaardig beneden de engelsche. 
Daarentegen staat die van de Kapoeasrivier bo- 
ven de engelsche. Wanneer men de kool uit laag F 
die alleen op aanvraag, in kleine hoeveelheid voor den 
