194 
Salpeterzuur oefent, zelfs bij kookhitte, weinig werking 
op deze kristallen uit; het wordt eenigzins geel ge- 
kleurd. Zwavelzuur kleurt hen eerst schoon bruinrood, 
terwijl zij bij verwarming in zwavelzuur geheel schij- 
nen op te lossen met eene bruinrcode kleur, hterbij 
eenen eigenaardigen reuk en duidelijk den reuk van 
acidum sulphurosum ontwikkelende. Door water wordt 
deze zwavelzure oplossing melkachtig , onder uitscheiding 
van witgele vlokjes. Bij verhitting smelten zij tot een 
bijna kleurloos doorschijnend ligchaam , hetwelk zelfs na 
lang staan in denzelfden toestand bleef, doch na eeni- 
ge tijd tot eene bijna kleurlooze massa bekoelde, waar- 
in talrijke barsten waren. In een glazen buisje ver- 
hit, beginnen er bij verhoogde temperatuur witte dam- 
pen te ontwijken, onder verspreiding van eenen eigen- 
aardigen reuk, terwijl er boven in het buisje langza- 
merhand olieachtige druppels worden gevormd. Het smelt 
bij 191,1° C., is bij 198,5° C. dun vloeibaar. Reeds 
voor het smelten waren hier en daar gele punten 
zigtbaar en het geheel begint bij 203 C. geel te wor- 
den en wordt bij hoogere temperatuur geheel ontleed 
en verbrandt op platinablik, onder verspreiding van 
eenen eigenaardigen, echter niet prikkelenden reuk, 
geheel, met eene sterk licht en roetgevende vlam. 
1. Deze stof met alkohol behandeld liet na verdam- 
ping van den alkohol een ligchaam terug, dat vol- 
komen wit was en zich onder het mikroskoop kristal- 
lijn voordeed; reuk- en smakeloos; het smolt bij 158,4 
C. begon bij 130 C. reeds hier en daar smeltende punt- 
jes te vertoonen. Bij 165 C. is het een dun vloeibaar, 
volkomen kleurloos vocht, hetwelk tot eene volkomen 
kleurlooze doorschijnende massa bekoelt en op een plati- 
