195 
nablik, onder verspreiding van eenen eigenaardigen 
reuk, verbrandt. 
Kwantitatieve analyse. 
Het specifiek gewigt van het melksap was uit 3 be- 
palingen. 
1,0381 bij 27° C. 
Het spec. gewigt verschilde bij de 3 bepalingen nog 
al aanmerkelijk, namelijk. 
de 1° bepaling 1,0290 
de 2e bepaling 1,0530 
de 8e bepaling 1,0175 
Waarschijnlijk heeft de tijd van inzameling hierbij 
invloed, of mogelijk heeft de man, belast met het ver- 
zamelen van het melksap, om het volume te vergroo- 
ten, en nu dan water bij gedaan, ofschoon hij mj 
plegtig het tegendeel verklaarde. 
Het watergehalte was uit 2 bepalingen 
BEEN: . - …- 85,065°/, 
de le bepaling gaf . . 85,041°/, 
dees bepaling gaf … . 85,089°/, 
Het aschgehalte van het melksap was: 0,6775°/, 
of op het bij 100 C. gedroogde melksap berekend: 
4.268°/, 
De asch was bijna kleurloos, reageerde zwak alkalisch, 
bleef aan de lucht droog, werd door salpeterzuur 
onder opbruising bijna volkomen opgelost, sporen van 
kiezelzuur en kool achterlatende. De asch bevatte. 
Koolzuur Yzer (sporen) 
Chloor (weinig) Kalk À 
Zwavelzuur Magnesia betrekkelijk veel 
Phosphorzuur Potasch en 
Kiezelzuur (sporen) Soda. 
