216 
ostega radiis 6. Ossa pharyngealia inferiora duplicia 
contigua. Pseudobranchtae pectiniformes. 
Aanm. Het geslacht Pseudoplesiops is In meerdere 
opzigten merkwaardig, daar het een voorbeeld te meer 
is van de uitzonderingen, welke zich onder de groote nog 
heden door vele ichthyologen aangenomene orde der 
Acanthopteri voordoen ten opzigte van den vinbouw. Bij 
onderwerpelijk geslacht is geen enkele vinstraal doorn- 
achtig, zelfs niet de voorste buikvinstraal, hoezeer de- 
ze nog de minste buigzaamheid bezit. 
In een ander opzigt is het opmerkelijk door zijne 
eykloide schubben en levert het een nieuw voorbeeld op 
bij de vele, in vroegere verhandelingen reeds door mij 
aangetoond, van het weinig natuurlijke eener verdee- 
ling der groote afdeelingen van de visschen naar het 
getand of niet getand zijn der schubben. 
Inderdaad, indien men Pseudoplesiops in de systemen 
van Cuvier of van den heer Agassiz wilde rangschikken, 
zou men het eene plaats moeten aanwijzen geheel buiten 
zijne natuurlijke verwantschap, terwijl het in zijn’ ge- 
heelen bouw en habitus aantoont, dat het zijne natuur- 
lijke plaats erlangt bij de Pseudochromiden. 
In het natuurlijk stelsel behoort het gerangschikt te 
worden tusschen Plesiops en Pseudochromis. Het heeft 
geheel den habitus van Pseudochromis, in welk ge- 
slacht men reeds bij sommige soorten de vindoornen tot 
eenige weinige ziet verminderd, maar het onderscheidt 
zich daarvan, niet alleen door volstrekte afwezigheid der 
vindoornen , maar ook door de afwezigheid van gehemel- 
tetanden en den afwijkenden bouw der buikvinnen en de 
gladrandige schubben, Door alle deze kenmerken ver- 
schilt het evenzeer van Plesiops, maar het heeft den bouw 
