288 
deze plaats te jong achten; doch de densiteit van het 
sap toont, dat dit, althans voor het meerendeel, niet 
zoo was; en daarenboven was ik met reden bevreesd, 
dat het reeds zigtbare bederf op sommige reijen, nog 
zou toenemen. 
Dit bederf, dat reeds tot eene werkelijke rotting begon 
over te gaan, was een gevolg van te digt planten op 
dezen, door de bemesting zoo vruchtbaar geworden 
grond. Dit blijkt uit bovenstaande tabel. Waar het 
riet het meest gelijkmatig opgroeide en het minst was 
uitgestorven, daar was, door gebrek aan doorstrooming 
van lucht, ziekte in het bijna rijpe riet ontstaan; waar 
echter, door minder gelijkmatig opgroeijen, de zwakkere 
planten reeds jong onderdrukt werden en uitstierven, 
daar ontstond bij grootere ruimte, veel minder bederf 
in het riet. 
Dat de guano volstrekt geene oorzaak hiervan was, 
is duidelijk; want op de 5de rei, waar het minst van 
deze stof gegeven werd, was het bederf het grootst; 
op de 7de daarentegen, waar drie maal zooveel guano 
was gegeven, bleef al het riet gezond. 
Dat echter deze stof tot de uitsterving heeft bijge- 
dragen, is alleen waar in een’ zijdelingschen zin. Zij 
heeft, door welke tusschenoorzaak dan ook, de enkele 
stekken niet alle even ras of evenzeer bevoordeeld; en 
die, welke het sterkst door haar voortgroeiden, lieten 
aan de overigen allengs geene gelegenheid of natuur- 
lijke middelen over, om te blijven leven. 
De uitstoeling op de verschillende reijen is zeer on- 
gelijk geweest, en zij was niet altijd het grootst, waar- 
door uitsterving de ruimte was toegenomen. Op die 
waar guano was aangewend, was de ongelijkheid het 
