299 
Na de korrektie voor het bedorven riet, worden de 
genoemde cijfers op de vorige bedding 229—50,600n @, 
op deze 262! en 53,600 n. ® en enkel op de laatste 
rei der tegenwoordige bedding 2474 en 50,500 n. #. 
Toont deze vergelijking de grootere vruchtbaarheid 
van de laatstgenoemde bedding aan, zij doet ook uit- 
komen, dat de opbrengst in goed riet er niet of wel- 
nig op te vermeerderen was tenzij door wijder uit 
een te planten. Alsdan zou vermoedelijk het riet 
dikker zijn geworden zonder dat het aantal gezonde 
stokken per bouw zou zijn toegenomen. 
Ik wil niet beweren dat deze 33°/, bedorven riet 
geheel en al regtstreeks een gevolg was van de ge- 
ringe plantwijdte op dezen grond. Wen zeker gedeel- 
te zal secundair, dat is, door mededeeling van de eerst 
bedorvene stokken, in dien toestand gebragt zijn. 
Maar dit verandert de zaak niet daar toch het riet 
niet eerder van den grond kon, ja hier vermoedelijk 
nog te jong was. Alleen door eene maand vroeger al 
het slechte riet te verwijderen zou dan de toename 
door mededeeling te verhinderen geweest zijn; doch op 
groote schaal zou zulk een maatregel bezwaarlijk uit- 
voerbaar wezen. 
Dat het riet hier werkelijk nog wat jong was, is 
ook af te leiden uit de geringe densiteit van het sap, 
vergeleken bij dat van het meeste riet op de vorige 
beddingen. 
Onderwerpen wij de gewigtsopbrengst van het be- 
meste riet op deze bedding mede aan eene reduktie we- 
gens de verhouding van bedorven riet dan bekomen wij 
voor dat maar 55 w. guano was gegeven 264 en 54,100 
n. ® en voordat met 85 w. guano 304 en 62.200 n. @, 
20 
