528 
De heer Junghuhn verkeert hieromtrent blijkbaar in 
eene dwaling en een meer naauwkeurig onderzoek van 
dat geelachtig witte bezinksel op den bodem én van 
dit kratermeer én van den Telaga-bodas, nabij Garoet 
gelegen, zal hem hiervan wel volkomen doen overtuigen. 
De vorming van deze groote zwavelmelkprecipitaten 
is voor het grootste gedeelte toe te schrijven aan de 
ontleding van het zwavelwaterstofgas, dat , door de ge- 
noemde kratermeren ontwijkende, aldaar meer of min 
omkleed wordt door de eigenaardige zamenstelling dezer 
wateren. 
Een duidelijk voorbeeld hiervan wordt in de solfa- 
tara van den Telaga-bodas waargenomen. Op vele 
plaatsen in het kratermeer dezer solfatara ontwikkelt 
zich in groote hoeveelheden zwavelwaterstofgas , kenbaar 
door zijn’ eigenaardigen reuk, door zijne verhouding 
tegen in alkohol opgelost jodium, tegen opgeloste 
metaalzouten als anderzins; zelfs aan den zuidoos- 
telijken oeverrand van het meer, waar de werkzame 
fumarole zwavel en waterdampen, voorts, in kleinere 
hoeveelheden, koolzuurgas en chloorwaterstofzuur doet 
ontwijken , ontwikkelt zich nog zelfstandig uit den bodem 
van dit terrein hier en daar zwavelwaterstofgas. 
Het minerale water, dat in de fumarole gevormd 
wordt, bevat zwavelzure zouten, kiezelaarde, vrij zwa- 
velzuur en zoutzuur, waarvan in 100 gewigtsdeelen 
het zwavelzuur iĳzeroxyde 0,01677 deelen bedraagt. 
Wanneer dit minerale water zich mengt met het 
kratermeerwater, dan kan het niet anders of een ge- 
deelte zwavelwaterstofgas , beantwoordende aan het ijzer- 
oxydezout moet ontleed worden. Terwijl de zwavel 
precipiteert wordt onder vorming van water het ijzeroxy- 
