330 
zeer moeijelijk gemaakt en een meer naauwkeurig 
onderzoek van het kratermeer en den ouder krater 
„Taman Saat” was op dien dag nagenoeg onmogelijk. 
Langs den zuidelijken en zuidoostelijken oever van het 
meer zocht ik naar eene geschikte plaats tot het ver- 
gaderen van eenige flesschen meerwater, ten einde het- 
zelve later scheikundig te onderzoeken. Op eene pläats 
waar nog al eene vrij sterke opborreling van gassen 
plaats had en waarvan, te oordeelen naar den reuk, 
het zwavelwaterstofgas zeker het grootste bestanddeel 
uitmaakte, vergaderde ik voorzigtig, een voet diep 
onder de oppervlakte van het meerwater , eenige fleschen 
van hetzelve. Zeker was dit meerwater door regenwa- 
ter verslapt en de door het onderzoek gevondene 
bestanddeelen zullen dus minder bedragen dan zij onder 
gewone omstandigheden in het meerwater aanwezig zijn. 
Het onderzoek geeft echter opheldering omtrent de za- 
menstelling van het meerwater en de juiste verhouding 
der afzonderlijke bestanddeelen tot elkander. 
Wigenschappen van het meerwater. 
Het water is helder, van sterken zwavelwaterstofgasach- 
tigen reuk en smaak; zijn soortelijk gewigt bij 27, 
5°C is 1,00062. 
In een glas gegoten en aan de lucht blootgesteld, 
werd het water spoedig troebel, eerst melkachtig wit, 
vervolgens meer bruinachtig, dan weder melkachtig ; 
na eenigen tijd is een grijsachtig-wit precipitaat op den 
bodem van het glas bezonken, terwijl het mineraalwa- 
ter geheel helder is geworden. 
Blaauw lakmoespapier wordt in het water sterk rood 
gekleurd; na gedroogd te zijn wordt het nagenoeg 
