338 
Mineraalwater werd na bijvoeging van iets zwavel- 
zuur uitgedampt en het zout zwak gegloeid. Vervolgens 
werd het met zwavelzuurhoudend water gedigereerd 
en gefiltreerd. Hetgeen onopgelost bleef werd na met 
gedestilleerd water goed gewasschen te zijn, gedroogd 
en met koolzure soda gesmolten; de gesmolten massa, met 
warm gedestilleerd water uitgetrokken en hetgeen daarin 
onoplosbaar bleef, met zoutzuur behandeld, de zout- 
zure oplossing tot droogwordens toe uitgedampt, het 
overblijvende met water opgenomen, gefiltreerd en het 
filtraat op bariet of strontiaanaarde onderzocht. Met 
zwavelzure kalkaarde-oplossing, zwavelzure strontiaan- 
aarde - oplossing of met kiezelfluorwaterstofzuur be- 
handeld, bleef het filtraat helder, dus afwezigheid van. 
bariet- of strontiaan-zouten in het water. 
Mineraalwater op de gebruikelijke wijze (koking met 
barietwater enz. ..) op soda of potasch onderzocht, 
bleek hetzelve soda in kleine hoeveelheden en spo- 
ren van potasch te bevatten. 
Wegens gebrek aan voldoende hoeveelheden mine- 
raalwater heb ik geene proeven kunnen nemen ter op- 
sporing van boraxzuur, phosphorzuur, salpeterzuur en 
van ammonia, verbindingen welke hoogst waarschijn- 
lijk niet in het water zullen aanwezig zijn. 
Het minerale water bevat dus: 
Soda, sporen van potasch, kalkaarde, bitteraarde, 
aluinaarde, ijzerprotoxyde, kiezelaarde, chloor , zwavel- 
zuur, koolzuurgas, zwavelwaterstofgas en organische 
zelfstandigheden; voorts sporen van mangaan waar- 
schijnlijk als kiezelzure verbinding in het water aan- 
wezig. 
