995 
potaschloog ontleed; men verkreeg aluinaarde en ijzer- 
oxyde hydraat, welk laatste echter nog aluinaarde bevatte, 
weshalve het op nieuw in zoutzuur werd opgelost en 
de oplossing met potaschloog behandeld. 
De verkregen aluinaarde woog na gegloeid te zijn 
0,0755 grm; het ijzeroxyde 0,0085. 
100 erm. water bevatten dus 0,009483 grm. aluinaarde 
en 0,001062 wv ijzeroxyde. 
5. Bepaling van het zwavelzuur igzerprotoxyde. 
100 grm. water bevatten 0,001062 erm. ijzeroxyde, be- 
antwoordende aan 0,0009558 w ijzerprotoxyde, 
gevende met 0,001062 # zwavelzuur. 
0,002018 « zwavelzuur ijzer- 
protoxyde. 
6. Bepaling der kalkaarde. 
Het filtraat der aluinaarde en van het ijzeroxyde 
(bepaling 4) werd met oxalas ammoniae behandeld; 
de oxalas calcis vervolgens door gloeijen in koolzure 
kalkaarde overgebragt, wegende 0,042 grm. tn be- 
antwoordt dus in 100 grm. water aan 0,00524 erm. 
waarin bevat is 0,002938 grm. kalkaarde. 
d. Bepaling der zwavelzure kalkaarde. 
326,7 grm. water werden gedurende vier uren ge- 
kookt onder bijvoeging van gedestilleerd water zoo veel als 
er mineraalwater verdampte; na behoorlijke rust werd de 
