339 
het verschil met de direkt bepaalde vaste bestanddeelen 
0,000474 erm. 
14. Bepaling van het ewavelwaterstofgas. 
403,77 grm. mineraalwater werden met salpeterzuur 
zilveroxyde en ammonia behandeld, waardoor dadelijk 
een zwart precipitaat gevormd werd; na behoorlijke 
bezinking van hetzelve werd de vloeistof gefiltreerd, het 
precipitaat met ammoniahoudend water gewasschen en _ 
met gedestilleerd water volkomen nagewasschen. Het 
precipitaat werd vervolgens op het filtrum met verdund 
zoutzuur behandeld, en nadat dit zuur er niets meer 
van uittrok, werd het precipitaat volkomen met wa- 
ter uitgespoeld en het zwavelzilver op 100°C gedroogd. 
Het woog 0,147 grm. en beantwoordt aan 0,01893 grm. 
zwavel of aan 0,020118 grm. zwavelwaterstofgas. 
100 grm, water dus 0,004982 grm. zwavelwaterstofgas 
=9,2534 k. c. bij o° temp. en 0,76 meter druk. 
15. Bepaling van het kooleuurgas. 
390,855 erm. mineraalwater werden met chloorcalcium 
en ammonia behandeld en verkregen 02,10 grm. droog 
precipitaat. 
In 0,175 grm. dezer koolzure aarden werd het kool- 
zuurgas bepaald en bevonden te bedragen 0,046 grm. 
0,210 grm. bevatten dus 0,0552 grm. koolzuur en 
100 erm. water 0,01412 grm.; hiervan afgetrokken het 
koolzuur , hetwelk gebonden is aan de kalkaarde , blijft 
vrij koolzuur 0,01296 grm. = 6,541 k, c. bij o° temp. 
en 0,76 meter druk. 
