343 
Berekent men het zwavelgehalte uit het gewigts 
verlies, dat plaats heeft bij het verhitten van het zwa- 
velprecipitaat (zie de kiezelaarde- bepaling), dan ver- 
krijgt men S0,0114 grm. zwavel. Het gemiddelde hier- 
van bedraagt dus 80,001 grm. zwavel. 
Resultaat 100. grm. zwavelprecipitaat bevatten grm. 
EE Ne ed, 80,00 1 
Slaindarde met iets iĳjzeroxyde. . . . … . _ 1,1488 
Kalkaarde met sporen van bitteraarde . . . 0,057 
en EE | 
Eee ea dr le1886 
Totaal 99,9894 
Sporen van gipsen van organische zelfstandigheden. 
Vergelijkt men de zamenstelling van het meerwater 
van den Patoea met het meerwater van den Telaga- 
bodas, nabij Garoet gelegen, dan ontwaart men eene 
zekere overeenstemming dezer wateren , welke overeen= 
stemming nog grooter is in het in beide meerwateren 
afgezet zwavelprecipitaat. 
Zoodanige overeenstemming duidt op gelijke vorming 
en overeenkomstige vormingen zullen zekerlijk nog in ver- 
schillende solfataren op Java waargenomen worden. 
Opwmerkenswaardig is het, dat in beide solfataren de 
vulkanische werking zeer gering is. 
Eindelijk moet ik nog aanteekenen, dat toen ik den 
Patoea het laatst bezocht heb (Mei 1854) het meerwa- 
ter dezer solfatara in vergelijking met 1844 zeer in 
omvang was toegenomen. In 1844 was aan den zui- 
delijken en zuid-oostelijken oeverrand de bodem van 
het meer een vrij uitgestrekt gedeelte geheel droog, 
terwijl in 1854 het water ruim een voet, diep den bo- 
dem aldaar bedekte. Den meeroever geheel te omwan- 
