\ 
Ra” b4 
419 
zamen gemengd, is deze hoeveelheid voldoende om 
minstens zes tijgers om het leven te brengen. 
In de residentie Tagal tracht de Javaan, zoodra 
hij bemerkt dat hem een paard, een buffel of eene 
geit door eenen tijger ontvoerd is, het roofdier op het 
spoor te komen. Gewoonlijk treft hij, op eenen groo- 
teren of korteren afstand, de overblijfselen van het 
ontroofde dier aan, daar de tijger de gewoonte hecft, 
om het eens door hem ontzielde ligchaam te laten lig- 
gen totdat het tot ontbinding begint over te gaan, 
om er zich daarna op te vergasten, 
Van deze gewoonte des tijgers trekt de Javaan par- 
tij en maakt, in zijne afwezigheid, eenige schuinsche 
diepe insnijdingen in en onder het vel van het ont- 
zielde voorwerp, doet daarin een handvol aangemengde 
walikambing en haalt het vel daarna zoodanig over 
de insnijdingen heen, dat de walikambing goed verbor- 
gen blijft. 
Na dit verrigt te hebben, verwijdert zich de Javaan 
sen keert zes of acht uren later, alleen of door eeni- 
ge gewapende makkers vergezeld, terug, om te zien 
of de tijger gegeten heeft en wat er van hem ge- 
worden is. In dè meeste gevallen wordt de tijger 
op 100 tot 150 passen afstands van de plaats waar 
het ontzielde voorwerp ligt, dood of zieltogend ge- 
vonden. 
Zijn muil, vol bloed en schuim, is opengesperd; de 
grond is door zijne klaauwen omgewroet en in het 
geheel heeft de tijger alle kenmerken van aan ver- 
schrikkelijke krampen in de ingewanden te zijn ge- 
storven. 
Het eerst wat de tijger na het gebruik van boven- 
