MEDEDEELINGEN VAN HET PROEFSTATION 
VOOR DE JAVA-SUIKERINDUSTRIE, 
LIBRARY 
NEW YORK 
Jaargang 1922, No. 1. BOTANICAL 
Erie DEN 
EEN CYTOLOGISCH ONDERZOEK VAN EENIGE SOORTEN 
EN SOORTSBASTAARDEN VAN HET 
GESLACHT SACCHARUM 
door 
Dr. G. BREMER, 
Plantkundige aan de Cultuurafdeeling te Pasoeroean. 
Inleiding. 
Vóór het jaar 1885 was men algemeen van meening, dat Sac- 
charwm officinarum geen kiembaar zaad kon opleveren. Het weinig 
bloeien en de geheele of gedeeltelijke steriliteit van vele variëteiten, 
de kleinheid van het zaad en de zorgvuldige behandeling, die noo- 
dig is om het zaad te doen kiemen, zijn hier ongetwijfeld de oorzaak 
van geweest. A. pE CANDOLLE Í) schreef nog in den tweeden druk 
van zijn boek „L’origine des plantes cultivées”, in het jaar 1883, 
„personne à ma connaissance n’a décrit ou figuré la graine”. Hacker °) 
schrijft in 1889 over Saccharum officinarum „Cariopsin nemo ad- 
hue videsse videtur”’ (het schijnt, dat niemand tot nogtoe de graan- 
vrucht gezien heeft). Toch moet J. W. Parris?) reeds tusschen de 
jaren 1858 en 1861 op het eiland Barbados suikerriet uit zaad ge- 
kweekt hebben. Ook heet het, dat op Java door den regent van Ken- 
dal, Noro HaAmr Propso, 4) in 1862 zaadplantjes van suikerriet ver- 
kregen zijn. Voor de cultuur heeft dit zaaien echter geen beteekenis 
1) A. DE CANDOLLE. L'origine des plantes cultivées, deuxième édition 1883. 
2) Monographiae Phanerogamarum A. DE CANDOLLE. 
Vol. VI, E. HACKEL, Andropogonae. { 
3) J. D. Kogus. Historisch overzicht over het zaaien van suikerriet, Archief voor 
de Java-Suikerindustrie 1 pag. 15. 
ed 4) Jhr. D. F. VAN ALPHEN. Natuurkundig tijdschrift voor Ned.-Indië, Deel 25 
ot862, pag. 359. 
q 
