10 
den zaadknop slechts ten deele omhult, bij Gramineën voor; heteis 
o.a. door GoLiNskKt 1) gevonden bij Friticum en door GuIGNARD 2) bij 
Zea Mays. De helmknoppen bezitten twee thecae, die ieder twee 
pollenzakjes of mierosporangia bevatten. De wand der helmknoppen 
bestaat uit vier cellagen: de epidermis, het endothecium, een laag 
van cellen, die later verdrukt wordt, en het tapetum. Het tapetum 
omsluit in jonge antheren de pollen-moedercellen, zoodanig, dat iedere 
pollen-moedercel aan één zijde tegen het tapetum aan gelegen is 
(zie de figuren 9, 10 en 11 pag. 26 en 27). 
Bij suikerriet komt de pluim apicaal aan den stengel voor. On- 
geveer drie maanden voor den bloei heeft het bladgevend vegetatie- 
punt zich reeds omgevormd tot één, waaruit een pluim ontwikkeld 
wordt. De laatste bladeren, die door het vegetatiepunt gevormd 
zijn, vertoonen een afwijkenden vorm. Dit maakt, dat, voordat de 
pluim uit den koker der bladscheeden geschoven is, men reeds aan 
een rietstengel kan zien, dat deze zal gaan bloeien. Van deze bloei- 
verschijnselen is door WirBrRINK en LEDEBOER®) een goede beschrij- 
ving gegeven. Zij deelen hierover mede: 
„Wanneer een rietstok zal gaan bloeien, is dit het eerst hier- 
aan te zien, dat de afstand tusschen de opvolgende bladgewrichten, 
die anders naar den top toe kleiner wordt, nu bij de hoogste ge- 
wrichten grooter gaat worden. Dit is het gevolg hiervan, dat de op- 
volgende bladscheeden langer worden. Hiermede gaat gepaard een 
steile stand van de topbladeren, hetgeen weer veroorzaakt wordt 
door het korter worden der opvolgende bladschijven. Gaan we de 
lengteverhouding van scheede en schijf bij de opvolgende bladeren 
onder de bloeiwijze na, dan zien we, dat, naarmate de scheede langer 
wordt, de schijf korter wordt en de totale bladlengte dus vrijwel 
gelijk blijft. De laatste bladscheede, die de bloeipluim omsluit, kan 
een lengte bereiken van meer dan één meter, de laatste bladschijf, 
het zoogenaamde vlaggetje, is dikwijls niet meer dan enkele deci- 
meters lang (bij G.Z. 100 40 c.M. tegen scheede 95 e.M.).” Verder 
merken zij op: 
„De middennerf is aan de basis der bladschijf zeer zwak ge- 
bouwd, zoodat de bladschijf op die plaats dan ook gemakkelijk om- 
knikt, wat vooral bij het vlaggetje dikwijls voorkomt. 
IS, J. Gouinskr. Ein Beitrag zur Entwicklungsgeschichte des Androeceums und 
des Gynaeceums der Gräser. Bot. Centralblatt. Bd, dV. 1893 pag. 1. ; 
2) L. Gvrerarp, La double fécondation dans le Maïs. Journ. de Bot. 1901. 
5) G. WirpriNK en F, LEDEBOER. De geslachtelijke voortplanting bij het suikerriet, 
Archief XIX 1911, pag. 368. 
